eksik

içimde büyük bir boşluk var. sanki yerine ne koysam o boşluk tam olarak dolmayacakmış gibi. sanki 1000 parçalı yapbozun bir parçasını kaybetmiş gibi.
ama sanki bir yandan da hiç tam olmamışım gibi. böyle doğmuşum ve böyle de gömülecekmişim gibi.
neden böyle hissetmek zorundayım Ruhe?
neden eksik hissetmek benim bir huyum olmuş ve de hâlen böyle süregeliyor?
gözlerim sürekli dalıyor nereye daldığını bilmeden.
önceleri göğe bakardım umut dolayım diye ama şimdi göğe baktığımda umut yerine içime yağmur doluyor ve o yağmur beni gitgide ağırlaştırıyor Ruhe.

151221

Yorum bırakın

WordPress.com'da ücretsiz bir web sitesi ya da blog oluşturun.

Yukarı ↑

WordPress.com ile böyle bir site tasarlayın
Başlayın